Έπεσε η αυλαία, πριν πέσει η κυβέρνηση

Μόλις τρία 24ωρα κράτησαν οι αντιρρήσεις, κυρίως του Ευ. Βενιζέλου, αλλά και του Φ. Κουβέλη, στην επιμονή των Σαμαρά-Στουρνάρα για λήψη όλων των μέτρων ύψους 11,5 δισ. “εδώ και τώρα”. Έπειτα από τρεις ημέρες “πολιτικής διαπραγμάτευσης” μεταξύ των δύο εταίρων, κατά τις οποίες δημιουργήθηκε το πρώτο σοβαρό ρήγμα στην τρικομματική κυβέρνηση, η χθεσινή δραματική σύσκεψη στο Μαξίμου κατέληξε σε συμφωνία και η αυλαία έπεσε: τελικά, θα επιβληθούν όλα τα μέτρα τώρα και θα γίνει “ό,τι είναι απαραίτητο” για να “πιάσει” η κυβέρνηση τον στόχο των περικοπών 11,5 δισ. ευρώ.

Γιατί, ρεπούστη μου

...συμβαίνουν όλα αυτά και τα ανεχόμαστε; (ΡΑΔΙΟλόγos)
Γιατί ρεπούστη μου, η πλειοψηφία των φερόντων ελληνική ταυτότητα συμφωνούν απόλυτα με τους κατακτητές τους ή τους εντόπιους υποτακτικούς και σκίζονται για κάποιο κόμμα και όχι για μια πατρίδα; Ρεπούστη μου, το να στέλνεις ο ίδιος εκπροσώπους στο κυνοβούλιο που θα σε σφάξουν κανονικά χρίζει ψυχιατρικής έρευνας. Ρεπούστη μου, ακόμα και ελληνοφτιαγμένοι που συμβάλουν στην σφαγή της νέας γενιάς εκλέγονται βολευτοσωτήρες με μανδύα «αριστερών» κομματιδίων που θέλουν κι αυτά να σε σώσουν. Ο κάθε πικραμένος ρεπούστη μου, μπορεί να σε κυβερνάει σ ‘ αυτή την χώρα ανάλογα με τα διαπιστευτήρια ανθελληνισμού που δίνει.
Αφού ο λαός αυτά τα εγκρίνει και τα αποδέχεται επειδή τα κάνει το κόμμα του, είμαστε για κλάματα ρεπούστη μου. Είναι τραγικό, ρεπούστη μου, να σε καλοπληρώνει ο λαός κι όταν σου ζητά ενός λεπτού σιγή για τα μάτια του κόσμου, εσύ να πηγαίνεις για κατούρημα όπως μας λέει το επίσημο κόμμα σου.

Συνέχεια του άρθρου/Read more about this........»
You might also like:

“Καραμπόλες” – Επικοινωνιακά βρώμικα παιχν ίδια #1

Με τον παραπάνω τίτλο θέλω να καταγράφω τη γνώμη μου για τα παιχνίδια που πιστεύω πως κρύβουν οι κινήσεις και τα λόγια των βρώμικων πολιτικών μας. Η επικοινωνία όλοι ξέρουν πόσο σημαντική είναι στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης. Αυτό που δεν ξέρουν όλοι είναι πως επηρεάζονται από διάφορες δηλώσεις που ουσιαστικά πυροδοτούν διαδοχικές σκέψεις έτσι ώστε να έχουν το αποτέλεσμα που επιθυμούν. Μοιάζει με το μπιλιάρδο η τακτική αυτή. Έτσι ενώ ο παίκτης στοχεύει την μπάλα που καταλήγει στο τοίχο αυτή ανακλά και τελικά πετυχαίνει την καραμπόλα με τις υπόλοιπες μπίλιες που είναι μακριά από την αρχική της θέση. Όμως εμείς οι θεατές βλέπουμε μόνο την αρχικη πρόθεση του παίκτη και δεν καταλαβαίνουμε πως ξεκίνησαν όλα αυτά...